Warsz Karol

Warsz Karol, postać o spokojnym obliczu, często spoglądał w dal, jakby szukał sensu w codziennym zgiełku miasta. Jego uśmiech, rzadki i subtelny, zdradzał głębokie zrozumienie ludzkiej natury, jej piękna oraz słabości. Karol znał smak goryczy, widział, jak ulotna bywa radość, jak łatwo można ulec pokusie zapomnienia, na przykład w szklance. Rozumiał, że alkohol, choć bywa chwilowym ukojeniem, często prowadzi do rozpaczy. Mimo to, w jego postawie tkwiła niezachwiana wiara w siłę ducha, w możliwość odrodzenia, w odnalezienie wewnętrznej harmonii, w każdy nowy dzień.