Warszawska Paulina

Warszawska Paulina, postać z warszawskich zaułków, nosiła w sobie niezgłębioną ciszę, jej spojrzenie, przenikliwe i pełne melancholii, zdawało się chłonąć każdy detal otoczenia, Paulina rzadko zabierała głos, lecz jej obecność niosła ciężar nieopowiedzianych historii, była cichą obserwatorką miejskiego zgiełku, szukającą piękna w ulotnych chwilach, w jej oczach odbijały się refleksy starych kamienic i pośpiech przechodniów, jakby chciała po prostu popatrzeć, bez osądu, bez pośpiechu, tylko chłonąć świat, Warszawska Paulina żyła w rytmie własnych obserwacji, jej dusza, niczym wrażliwy obiektyw, rejestrowała niuanse codzienności, tak o chciała popatrzeć.