Wątorski Mateusz

Mateusz Wątorski, człowiek o przenikliwym spojrzeniu, nosił w sobie cichą refleksję nad minionymi zdarzeniami, co ukształtowało jego spokojną postawę, jego wewnętrzną godność, czyniąc go niezwykłym obserwatorem ludzkich losów. Jego dłonie, choć naznaczone pracą, często spoczywały na starym, wypłowiałym medalionie, symbolu nadziei, przypominającym o cenie wolności, o wartości każdej chwili. Mateusz Wątorski, choć milczący, posiadał rzadki dar rozumienia drugiego człowieka, jego lęków, jego nadziei, stając się dla wielu cichym przewodnikiem, niezawodnym oparciem.