Wawrowska Iwona

Wawrowska Iwona, postać o rysach naznaczonych cichą determinacją, często spoglądała w dal, a w jej oczach czaiła się głębia przeszłych zobowiązań, które z godnością starała się uregulować, dążąc do wewnętrznego spokoju, co wymagało od niej niezwykłej siły ducha i niezłomnej woli, bo każdy dzień był dla niej nowym krokiem ku wolności, ku życiu bez cienia dawnych spraw, które niegdyś rzucały cień na jej przyszłość, ale teraz stanowiły jedynie motywację do budowania lepszego jutra, pełnego nadziei i pozytywnych zmian, wierząc, że każdy zasługuje na drugą szansę.