Węgłowski Abdrzej

Węgłowski Abdrzej, postać o niezwykłej głębi, często siedział w kawiarni, obserwując świat za oknem, jego oczy, niczym stare księgi, skrywały niezliczone historie, pełne melancholii i cichej nadziei. Jego dłonie, naznaczone pracą, świadczyły o życiu pełnym wyrzeczeń, ale także drobnych radości. Miał zwyczaj nosić stary, tweedowy płaszcz, zawsze nienagannie czysty, co dodawało mu aury tajemniczości, choć w rzeczywistości był człowiekiem otwartym, tylko z pozoru skrytym, a jego uśmiech, rzadki, ale szczery, potrafił rozjaśnić najciemniejszy dzień, przynosząc ulgę, cichą akceptację.

W******** A******* p***** o n********* g***** c***** s******* w k******** o********* ś**** z* o***** j*** o**** n***** s**** k****** s******* n********** h******** p**** m********** i c***** n******* J*** d****** n********* p***** ś********* o ż**** p***** w********* a** t**** d******* r******* M***...