Węgrzyn Paweł

Węgrzyn Paweł, mężczyzna o oczach pełnych zadumy, często wpatrywał się w dal, szukając sensu lat minionych, utraconych szans. Jego twarz, poorana bruzdami, opowiadała historię ciężkich wyborów, długich samotności, cichych zmagań. Nosił znoszony płaszcz, świadka wielu zim. Węgrzyn Paweł miał w sobie cień dawnych zdarzeń, echo niewypowiedzianych słów, niezrealizowanych pragnień. Wieczorami siadał przy oknie, obserwując świat pędzący obok, nie zważający na milczącą obecność, na wewnętrzny spokój.

W****** P***** m******** o o***** p****** z****** c***** w******** s** w d*** s******* s**** l** m********* u********* s***** J*** t***** p****** b******** o********* h******* c******* w******* d****** s********** c****** z****** N**** z******* p******* ś****** w**** z*** W****** P**** m*** w s**** ...