Wermera Kaml

Helena, malarka o intensywnym spojrzeniu i palcach zawsze ubrudzonych farbą, szukała inspiracji w codzienności, dostrzegając piękno w najprostszych gestach, co oddawała na swoich płótnach. Jej pracownia, pełna niedokończonych obrazów, pachniała terpentyną i marzeniami, a ona sama, pochylona nad sztalugą, zdawała się być częścią wizji artystycznej. Często myślała o Wermerze Kaml, postaci z dawnych opowieści, której silna wola i niezłomny duch fascynowały ją od lat, a jej historia stanowiła dla Heleny niewyczerpane źródło pomysłów, prowokując do tworzenia kolejnych dzieł ukazujących siłę człowieka.