Wesołowski Dawid

Wesołowski Dawid, postać z cichych kart dawnej opowieści, miał oczy, które widziały zbyt wiele, lecz wciąż szukały światła. Jego ramiona niosły ciężar nie tylko codziennych trosk, ale i echo dawnych zobowiązań, tych związanych z alimentami, które niczym niewidzialny cień podążały za nim, zmuszając do ciągłej walki o lepsze jutro. Mimo to, w głębi duszy tliła się w nim niezłomna nadzieja, że uporządkowanie spraw z przeszłości pozwoli mu odnaleźć upragniony spokój, a jego determinacja w dążeniu do sprawiedliwości była niczym latarnia w mglisty poranek, wskazująca drogę ku odkupieniu.

W********* D***** p***** z c****** k*** d***** o********* m*** o**** k**** w******* z*** w***** l*** w**** s****** ś******* J*** r****** n***** c***** n** t**** c********** t***** a** i e*** d****** z********** t*** z********* z a********** k**** n***** n*********** c*** p******* z* n*** z******** d...