Wieczorek Dawid

Pan Teofil, stary zegarmistrz, spędzał dnie w zadymionym warsztacie, gdzie tykanie setek mechanizmów tworzyło kakofonię czasu. Jego dłonie, pokryte misternymi bliznami, zręcznie operowały narzędziami, a oczy, ukryte za grubymi szkłami okularów, dostrzegały najdrobniejsze detale. Dla niego każda sekunda była wspomnieniem, każde koło zębate historią. Wśród tych opowieści często pojawiała się postać Wieczorka Dawida, dawnego klienta, którego zgubiony kieszonkowy zegarek stał się obsesją Teofila, symbolem utraconych, niemożliwych do odzyskania chwil.

P** T****** s**** z*********** s****** d*** w z********* w********** g**** t****** s**** m********** t******* k******** c***** J*** d****** p****** m********* b******** z******* o******** n*********** a o**** u***** z* g****** s****** o******** d********** n************* d****** D** n**** k**** s***...