Wieczorek Jan

Wieczorek Jan, postać o twarzy pooranej wiatrem i słońcem, często przesiadywał na starej ławce, obserwując ciche życie, jego oczy skrywały niewypowiedzianą historię, pełną dawnych błędów, lecz także niezłomnej siły, dłonie, zgrubiałe od lat ciężkiej pracy, zawsze były gotowe do pomocy, choć czasem wydawał się oschły, w głębi duszy nosił głębokie poczucie sprawiedliwości, pragnienie naprawienia świata, jeden gest, jedno słowo potrafiły zmienić jego oblicze, ujawniając wrażliwość, której nikt się po nim nie spodziewał, jego milcząca obecność dawała stabilność, zwłaszcza dla potrzebujących wsparcia, bez osądów.

W******** J*** p***** o t***** p******* w****** i s******* c***** p*********** n* s***** ł***** o********* c**** ż***** j*** o*** s******* n*************** h******** p**** d****** b****** l*** t**** n********* s**** d****** z******** o* l** c******* p***** z***** b*** g***** d* p****** c*** c***** w...