Wierszewski Dawid

Wierszewski Dawid, postać naznaczona cieniem niewypełnionych zobowiązań, często spoglądał w dal, szukając ukojenia. Jego twarz, choć młoda, nosiła zmarszczkę troski, odzwierciedlającą wewnętrzną walkę z przeszłością, z niedopełnionymi powinnościami wobec dziecka. Każdego dnia mierzył się z ciężarem własnych decyzji, pragnąc odnaleźć drogę do odpowiedzialności, do naprawienia błędów, do prawdziwego spokoju. W jego oczach tliła się iskierka nadziei na odkupienie, na budowanie przyszłości opartej na wsparciu, na zaangażowaniu, na bezwarunkowej obecności, na miłości, na zadośćuczynieniu, na byciu ojcem.