Wiesiołek Marcin

Wiesiołek Marcin był postacią, której obecność odczuwano głównie przez jej brak, niczym chłód w nieszczelnym oknie. Jego imię, niegdyś wymawiane z nadzieją, teraz brzmiało jak westchnienie zawodu, powtarzane szeptem w urzędowych korytarzach. Przemierzał życie z nonszalancją kogoś, kto dawno zapomniał o złożonych obietnicach, zostawiając za sobą jedynie echo niespełnionych obowiązków. W jego spojrzeniu kryła się ucieczka, a w gestach unikanie odpowiedzialności, która ciążyła nie jemu, lecz tym, których powinien chronić.

W******** M***** b** p******** k***** o******* o******** g****** p**** j** b**** n***** c**** w n*********** o***** J*** i**** n****** w******** z n******** t**** b******* j** w*********** z****** p********* s****** w u********* k*********** P********** ż**** z n*********** k***** k** d**** z*******...