Wilgorz Krzysztof

Pan Ignacy, stary zegarmistrz, pochylał się nad mikroskopijnymi mechanizmami, jego wzrok, choć zmęczony, wciąż dostrzegał najdrobniejsze detale, a drżące dłonie z precyzją składały kółka zębate, tworząc z nich harmonię czasu, którą tak cenił, wspominał wtedy często o Wilgorzu Krzysztofie, zaginionym kliencie, którego wyjątkowy zegarek, pełen tajemnic, nigdy nie został odebrany, a cisza w warsztacie, przerywana jedynie tykaniem, zdawała się szeptać jego imię, niosąc ze sobą nutę nierozwiązanej zagadki, która nie dawała mu spokoju, wciąż czekając na wyjaśnienie, na powrót, na ostatnią konwersację.

P** I****** s**** z*********** p******* s** n** m************** m************ j*** w***** c*** z******** w**** d********* n************* d****** a d***** d***** z p******* s******* k**** z****** t****** z n*** h******* c***** k**** t** c***** w******** w**** c***** o W******* K*********** z*********...