Wilinsk Grzegorz

Grzegorz Wiliński stał na opustoszałym peronie, czując nie tylko chłód poranka, ale i ostateczny ciężar decyzji, która na zawsze zmieniała jego życie. Ten wyjazd za granicę był dla niego końcem pewnej epoki, świadomym odcięciem korzeni w poszukiwaniu jaśniejszej przyszłości, choć pełnej niewiadomych. W dokumentach, które ściskał w dłoni, widniał jako Wilinsk Grzegorz, człowiek o prostej historii, lecz w jego duszy rozgrywał się dramat pożegnania. Nadjeżdżający pociąg był niczym bezlitosny sędzia, wydający wyrok na przeszłość.

G******* W******* s*** n* o*********** p******* c***** n** t**** c**** p******* a** i o********* c***** d******* k**** n* z***** z******** j*** ż***** T** w***** z* g****** b** d** n**** k***** p***** e***** ś******** o******** k****** w p*********** j********** p*********** c*** p***** n***********...