Wilk Piotr

Jerzy, samotny kronikarz o dłoniach pooranych atramentem, spędzał dni w wieży, zapisując bieg zdarzeń z bezstronną precyzją. Jego wzrok, utkwiony w pergaminie, widział świat jako ciąg przyczyn i skutków, gdzie nawet głośne echa spraw, jak te związane z nazwiskiem Wilk Piotr, stawały się tylko suchym faktem. Jerzy wierzył, że każda historia, każda ludzka ścieżka, zasługuje na spokojne odnotowanie, wolne od osądu, wolne od emocji, w poszanowaniu dla obiektywności i godności.

J***** s****** k******** o d******* p******** a********** s****** d** w w***** z******** b*** z****** z b********* p******** J*** w***** u******* w p********** w****** ś**** j*** c*** p******* i s******* g**** n**** g***** e*** s***** j** t* z******* z n********* W*** P***** s****** s** t**** s*****...