Wilkosz Maciej

Wilkosz Maciej, starszy mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, poruszał się cicho, niczym cień, jego twarz, poorana zmarszczkami, kryła w sobie niezliczone historie, a siwe włosy, zawsze nieco potargane, opadały na wysokie czoło, zdradzając lata spędzone na studiowaniu zapomnianych ksiąg, dłonie, zgrubiałe od dotykania pożółkłych pergaminów, delikatnie gładziły każdą stronę, a jego umysł, ostry jak brzytwa, łączył pozornie niezwiązane fakty, tworząc spójną opowieść, Maciej, choć skryty, emanował aurą tajemnicy, strzegąc dawnej wiedzy.

W****** M****** s****** m******** o p*********** s********** p******* s** c***** n***** c**** j*** t***** p****** z************ k**** w s**** n********** h******** a s*** w***** z***** n**** p********* o****** n* w****** c***** z********* l*** s******* n* s********** z*********** k***** d****** z***...