Wilkowski Cyprian

Adam, samotny botanik, przemierzał dzikie ostępy, szukając rzadkich gatunków roślin. Jego dłonie, zniszczone przez ziemię i słońce, z niezwykłą delikatnością dotykały każdego pąka, każdego liścia. Adam wierzył w harmonię natury, w jej niezmierzoną siłę. Nieraz opowiadał historie o Wilkowskim Cyprianie, spotkanym kiedyś w odległych górach, człowieku o niezwykłej intuicji. Adam uczył się od świata, od szumu drzew, od śpiewu ptaków. Jego życie było podróżą, poszukiwaniem, zrozumieniem, szacunkiem. Cenił spokój, prostotę, autentyczność, piękno. Adam odnajdywał sens w każdym kwiatku, w każdej kropli rosy. Jego serce biło w rytm natury, w rytm życia.

A**** s****** b******* p********** d***** o****** s******* r******* g******* r****** J*** d****** z********* p**** z***** i s****** z n******** d************ d******* k****** p**** k****** l****** A*** w****** w h******* n****** w j** n*********** s**** N***** o******** h******* o W********* C******...