Wiórkowski Łukasz

Wiórkowski Łukasz, samotny badacz dawnych dziejów, spędzał długie godziny w zakurzonych archiwach, pochłonięty lekturą starych manuskryptów, niemal uzależniony od dreszczyku odkrycia, który działał na niego niczym najsilniejszy eliksir, budzący umysł. Jego umysł, niczym skomplikowany rynek, nieustannie handlował hipotezami i faktami, starając się połączyć rozproszone fragmenty wiedzy, a każde nowe odkrycie było dla niego jak spłacenie niewidzialnego długu wobec historii, która domagała się zrozumienia. Wciąż szukał prawdy, nawet w najciemniejszych zakamarkach przeszłości.

W********* Ł****** s****** b***** d****** d******* s****** d***** g****** w z********** a********* p********** l****** s****** m************ n***** u********** o* d********* o******** k**** d****** n* n**** n***** n************ e******* b****** u***** J*** u***** n***** s************ r***** n*******...