Witczak Wandamaria

Amelia, z kruczoczarnymi włosami upiętymi w ciasny kok, zawsze nosiła w oczach cień dawnych trosk, niczym odbicie echa dawnych lat, kiedy to imiona, takie jak Witczak Wandamaria, pojawiały się w jej życiu, splatając się z historiami o trudnych wyborach, o niewypełnionych obietnicach, o ciężarze powinności, które niczym niewidzialne kajdany potrafiły przywiązać człowieka do przeszłości, do nieuregulowanych spraw, do cichych zobowiązań, które nawet po latach wciąż domagały się spłaty, choćby w formie wspomnień, w formie milczącej zadumy.

A****** z k************* w****** u******* w c***** k*** z***** n***** w o***** c*** d****** t***** n***** o****** e*** d****** l*** k**** t* i****** t**** j** W****** W********** p******** s** w j** ż***** s******** s** z h********* o t******* w******** o n************** o*********** o c******* p***...