Witkowski Piotr

Ewa, postać o oczach koloru zmierzchu, zawsze nosiła ze sobą zniszczony kompas, co nadawało jej aurę podróżniczki, bo jej kroki były ciche, pełne determinacji, a jej milczenie skrywało wiele historii, co intrygowało Piotra Witkowskiego, który codziennie mijał ją na dworcu, zawsze wpatrzoną w odjeżdżające pociągi, jakby szukała tam swojego przeznaczenia, bo Ewa była dla niego ucieleśnieniem nierozwiązanej zagadki, cichego pytania bez odpowiedzi, co sprawiało, że jej obecność była źródłem fascynacji i niepokoju, bo jej sekret pozostawał nienaruszony, a jej dusza zamknięta, co czyniło ją jeszcze bardziej pociągającą, bo była jak księga z zamkniętymi stronami, czekająca na czytelnika.

E*** p***** o o***** k***** z********* z***** n***** z* s*** z********* k****** c* n******* j** a*** p************ b* j** k**** b*** c***** p**** d************ a j** m******** s******* w**** h******** c* i********** P***** W************ k**** c********* m**** j* n* d****** z***** w******** w o******...