Wloch Zofia

Zofia Wloch, kobieta o przenikliwym spojrzeniu, często cicho obserwowała miejski zgiełk, zamyślona, niczym strażniczka dawnych opowieści. W jej dłoniach, naznaczonych czasem, spoczywały zawsze dwa lub trzy, starannie dobrane, gładkie kamyki, które obracała z rytmiczną precyzją, zdradzającą niezwykły spokój. Jej rzadki uśmiech rozjaśniał twarz, a cicho wypowiadane słowa niosły ze sobą mądrość lat, inspirując otoczenie do refleksji. Zofia Wloch, postać pełna godności, odnajdywała piękno w prostocie, a jej obecność wnosiła spokój.

Z**** W***** k****** o p*********** s********** c***** c**** o********** m****** z****** z********* n***** s********** d****** o********* W j** d******** n*********** c****** s********* z***** d** l** t**** s******** d******* g****** k****** k**** o******* z r******** p******** z********** n********...