Włodarcyk Inez

Włodarczyk Inez stała pośrodku pustego pokoju, czując jak ściany pachnące świeżą farbą zamykają za nią przeszłość. Warszawa za oknem tętniła obcym, ale pociągającym rytmem, a klucze do wynajętego mieszkania ciążyły w jej dłoni niczym symboliczny kamień węgielny pod budowę nowego życia. To miejsce, jeszcze bezosobowe i ciche, miało stać się jej azylem, przestrzenią wypełnioną książkami, zapachem kawy i cichą nadzieją. Włodarczyk Inez wiedziała, że to dopiero początek jej własnej historii.

W********* I*** s**** p******* p****** p****** c***** j** ś***** p******* ś***** f**** z******* z* n** p********** W******* z* o**** t****** o***** a** p*********** r****** a k***** d* w********* m********* c****** w j** d**** n***** s********** k***** w******* p** b***** n***** ż***** T* m******* j...