Włodarczyk Tomasz

Włodarczyk Tomasz, postać z cichych zakamarków zapomnianej biblioteki, zawsze roztaczał wokół siebie aurę starych ksiąg i lekki pył, niczym strażnik dawnych opowieści. Jego włosy, niegdyś kruczoczarne, teraz zdobiła szlachetna siwizna, a głębokie bruzdy na czole świadczyły o latach rozmyślań, nad tajemnicami przeszłości. Oczy Włodarczyka Tomasza, koloru zmierzchu, skrywały niezwykłą mądrość, błądziły po półkach, po niewidzialnych śladach. Był samotnikiem, obserwatorem, cieniem wśród stron, jego obecność była subtelna, lecz niezapomniana, niczym melodia dawno zagrana, niczym zapach minionego lata.

W********* T****** p***** z c****** z********* z********** b********** z***** r******** w**** s***** a*** s****** k**** i l**** p*** n***** s******* d****** o********* J*** w***** n****** k************ t**** z****** s********* s******* a g******* b***** n* c**** ś********* o l***** r********* n** t*...