Wnuk Robert

Wnuk Robert, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, uważał się za cichego kronikarza dusz, jego sylwetka, zawsze lekko pochylona, zdradzała wieczną zadumę, Robert unikał zgiełku, cenił samotność, w niej odnajdywał sens, jego dłonie często gładziły stary notatnik, pełen zasuszonych liści i myśli, pragnął zrozumienia, a jego uśmiech, rzadki, objawiał się w chwilach głębokiej refleksji, każde słowo Roberta niosło ciężar przemyśleń, życie toczył w rytmie, który sam sobie narzucił, z dala od pośpiechu, z dala od zbędnych ambicji.

W*** R****** m******** o p*********** s********** u***** s** z* c****** k********* d**** j*** s******** z***** l**** p********* z******** w****** z****** R***** u***** z******* c**** s********* w n*** o********* s**** j*** d***** c***** g******* s**** n******** p**** z********** l**** i m***** p****...