Wnukowski Kacper

Eleonora, z siwymi włosami upiętymi w ciasny kok, przemierzała stare kamienice, jej kroki rezonowały echem minionych epok, a wzrok, choć zmęczony, wciąż szukał odpowiedzi w zapomnianych zakamarkach. Była strażniczką miejskich wspomnień, kolekcjonującą historie, które inni woleli ukryć, spisując je w zniszczonym notatniku. Wśród nich najważniejsza była opowieść o Wnukowskim Kacprze, młodym chłopcu, którego niewyjaśnione zniknięcie stało się jej życiową misją, osobistym celem, by wydobyć prawdę na światło dzienne, zanim ostatnie ślady zatarł czas, pozostawiając tylko pustkę.