Wojciechowska Regina

Pani Eleonora, z siwymi włosami upiętymi w niedbały kok, mieszkała na końcu długiej, brukowanej ulicy, jej dom tonął w zapachu starych książek i suszonych ziół, które zbierała podczas samotnych spacerów po łąkach, jej oczy, choć zmęczone czasem, wciąż iskrzyły się figlarnie, gdy opowiadała historie, o których nikt już nie pamiętał, a jej ulubioną słuchaczką była Wojciechowska Regina, młoda dziewczyna z sąsiedztwa, która przynosiła jej świeże bułeczki, wsłuchując się w opowieści o minionych epokach, pełnych magii i dawnych sekretów.

P*** E******** z s***** w****** u******* w n******* k*** m******** n* k**** d******* b********* u***** j** d** t**** w z****** s****** k****** i s******** z**** k**** z******* p****** s******** s******* p* ł****** j** o**** c*** z******* c****** w**** i******* s** f********* g** o********* h********...