Wójcik Oskar

Oskar Wójcik, postać o oczach ciemnych jak noc, której spojrzenie zdradzało dawne burze, zawsze nosił w sobie ciężar minionych decyzji, niczym niewidzialny plecak pełen kamieni. Jego dłonie, zniszczone pracą, opowiadały historie o trudzie, o dniach spędzonych z dala od domu, o próbach powrotu do normalności po długiej nieobecności, która naznaczyła jego młodość. Wioska, w której się osiedlił, widziała w nim jedynie cichego samotnika, lecz on sam czuł, że każda jego chwila jest walką o odkupienie, o znalezienie własnego miejsca w świecie, o udowodnienie, że przeszłość nie definiuje przyszłości, że można odbudować życie.

O**** W****** p***** o o***** c******* j** n*** k***** s********* z******** d**** b***** z***** n**** w s**** c***** m******** d******* n***** n*********** p***** p**** k******* J*** d****** z********* p***** o********* h******* o t******* o d***** s********* z d*** o* d**** o p****** p****** d* n**...