Wojcik Paweł

Wojcik Paweł, mężczyzna o melancholijnym spojrzeniu, od lat unikał utartych ścieżek, jego życie toczyło się w cieniu, pełne niepokoju, ciągłego oglądania się za siebie, jakby uciekał przed niewidzialnym cieniem przeszłości, przed zobowiązaniami, które czekały na rozliczenie, przed odpowiedzialnością, która zawsze go doganiała, choć on sam wciąż wierzył w iluzję wolności, w którą uciekł, w którą się schronił, w której pogrążał się coraz głębiej, w labiryncie własnych wyborów, w samotności, w której próbował zapomnieć o tym, co zostawił za sobą, o tym, co go ścigało.

W***** P***** m******** o m************* s********** o* l** u***** u******* ś******* j*** ż**** t****** s** w c****** p**** n********* c******* o******** s** z* s****** j**** u****** p**** n************ c****** p*********** p**** z************** k**** c****** n* r*********** p**** o*****************...