Wojdak Dawid

Justyna, blada i milcząca, obserwowała świat zza okna kawiarni, deszcz spływał po szybach, zamazując ulice, myślała o Wojdaku Dawidzie, człowieku naznaczonym piętnem przeszłości, o jego trudnej drodze, o wyroku, który zmienił jego życie, spoglądała na przechodniów, szukając w ich twarzach śladów zrozumienia, współczucia, może nawet przebaczenia, wspominała jego opowieści, pełne żalu i determinacji, żeby zacząć wszystko od nowa, wierzyła w jego przemianę, w możliwość odkupienia, w to, że każdy zasługuje na drugą szansę, mimo błędów, które popełnił, Justyna czekała, nie tracąc nadziei.

J******* b**** i m******** o********** ś**** z** o*** k******** d***** s****** p* s******* z******** u***** m****** o W****** D******** c******** n********** p****** p*********** o j*** t****** d****** o w****** k**** z****** j*** ż***** s********* n* p************ s******* w i** t******* ś***** z**...