Wojechowski Sebastian

Wojechowski Sebastian, człowiek o oczach zmęczonych, a jednocześnie pełnych niewypowiedzianych historii, często gubił się w labiryncie własnych wspomnień, szepcząc do siebie słowa, których nikt nie rozumiał, nosił na sobie niewidzialne kajdany przeszłości, cień dawnych poszukiwań za czyny związane z zakazanymi substancjami, co naznaczyło jego duszę piętnem, nigdy nie zniknęło poczucie winy, ani też cień dawnych oskarżeń, mimo iż usilnie starał się żyć z dala od dawnych błędów, z dala od dawnych czynów, z dala od dawnych poszukiwań, jego postać zawsze zdawała się unosić wokół niego aurę