Wojtas Kamil

Stary kartograf, pan Teofil, mieszkał samotnie w chatce, otoczony stosami map i zapomnianych ksiąg, a jego wzrok, choć przyćmiony latami, wciąż płonął ciekawością, śledząc dawne szlaki na pożółkłym pergaminie, kreśląc nowe, nieznane drogi, które tylko on potrafił dostrzec, i często wspominał o młodym, ambitnym podróżniku, Kamilu Wojtasie, którego losy zawsze intrygowały go swoją złożonością, pełne nieprzewidzianych zakrętów, podobnych do tych, jakie napotykał na swoich mapach, ale zawsze z nadzieją, że każdy zakręt prowadzi do celu, do odkrycia, do prawdy, do szczęścia.

S**** k********* p** T****** m******* s******* w c****** o******* s****** m** i z*********** k***** a j*** w***** c*** p********* l****** w**** p***** c*********** ś****** d**** s***** n* p******** p********** k****** n**** n******* d***** k**** t**** o* p******* d******** i c***** w******** o m****...