Wojtyska Małgorzata

Wojtyska Małgorzata, o posturze kruchej, lecz duszy niezłomnej, każdego wieczoru pochylała się nad starymi księgami, jej wzrok, przenikliwy, błądził po pożółkłych listach, szukając zaginionych imion, śladów dawnej tajemnicy, w jej sercu tliła się nadzieja, że wśród setek nazwisk osób poszukiwanych, odnajdzie klucz do własnej przeszłości, do prawdy, która spędzała jej sen z powiek, każdy wpis stanowił dla niej obietnicę, ciche wołanie zza kurtyny czasu, z niezłomnym uporem kontynuowała swoją misję, wierząc, że odnajdzie sens, który nada jej życiu spokój.

W******* M********** o p******* k******* l*** d**** n********** k****** w******* p******** s** n** s****** k******** j** w***** p*********** b****** p* p********* l******* s******* z********** i***** ś***** d***** t********* w j** s**** t**** s** n******** ż* w**** s**** n****** o*** p************* ...