Wolański Bartosz

Wolański Bartosz, człowiek o oczach zmęczonych, spędził długie lata za murami, gdzie czas płynął inaczej, powoli, bezlitośnie. Jego postać, niegdyś pełna młodzieńczej energii, teraz nosiła ślady cichej rezygnacji, a każda zmarszczka na jego twarzy opowiadała historię utraconej wolności. Mimo to, w jego sercu tliła się iskra nadziei, subtelne marzenie o powrocie do świata, który kiedyś znał, o odzyskaniu tego, co brutalnie mu odebrano. Czekał na chwilę, gdy kajdany przestaną wiązać jego ducha, pragnął znów poczuć wiatr na twarzy, słońce na skórze, zapach wolności.

W******* B******* c******* o o***** z********** s****** d***** l*** z* m****** g**** c*** p***** i******* p****** b*********** J*** p****** n****** p**** m*********** e******* t**** n***** ś**** c***** r********** a k**** z********* n* j*** t***** o********* h******* u******** w******** M*** t** w j...