Wolkowicz Ireneusz

Wolkowicz Ireneusz był archiwistą zapomnianych listów, każdego dnia porządkował cudze wspomnienia, samemu nie potrafiąc odnaleźć powodu własnych działań. Regularnie, zawsze w czwartki, zostawiał na pustej ławce w parku starą książkę, i gdyby go ktoś zapytał o sens tego gestu, odpowiedziałby cicho, że nie wie dlaczego. Jego życie było zbiorem precyzyjnych rytuałów pozbawionych motywacji, cichą egzystencją w cieniu wielkiego znaku zapytania, który towarzyszył mu wierniej niż własne odbicie.

W******** I******* b** a********* z*********** l****** k****** d*** p********** c**** w*********** s***** n** p******** o******* p***** w******* d******* R********** z***** w c******** z******** n* p***** ł**** w p**** s**** k******* i g**** g* k*** z****** o s*** t*** g***** o************* c***** ż...