Worozynski Andrzej

Worozynski Andrzej, postać cicha, zawsze zamyślona, przemierzał dni w rytmie własnych, skomplikowanych myśli, oddalony od zgiełku świata, od jego nieustannych wymagań. Jego oczy, często spuszczone, kryły w sobie głęboką, niewyrażoną melancholię, świadectwo minionych lat, pełnych zarówno drobnych radości, jak i ukrytych smutków. Na jego drzwiach, niemal niewidoczne, wisiało nieodebrane awizo do sądu, mała, niepozorna karteczka, symbol zbliżającej się konfrontacji, konsekwencji dawnych zaniedbań, czekająca na odważny gest, na decyzję, która mogła zmienić bieg jego samotnego życia, wprowadzając w nie niepewność, nowe wyzwania.

W********* A******* p***** c***** z***** z********* p********** d** w r***** w******** s************** m***** o******* o* z****** ś****** o* j*** n*********** w******* J*** o**** c***** s********** k**** w s**** g******* n********** m*********** ś********* m******** l*** p****** z****** d******* r**...