Woznak Artur

Artur Woznak, mężczyzna o zatroskanym spojrzeniu, wydawał się zagubiony w miejskim zgiełku, jego kroki były niepewne, jakby unikał wzroku przechodniów, szukał schronienia w cieniach budynków. Na jego twarzy malował się cień niepokoju, zmęczenie zdawało się go przytłaczać, jego ubranie było skromne, choć czyste, świadczyło o staranności, mimo trudnej sytuacji. Artur Woznak, w tej chwili, jawił się jako postać pełna tajemnic, jego historia, choć nieznana, budziła współczucie, jego los zdawał się być naznaczony piętnem niepewności.

A**** W****** m******** o z********** s********** w****** s** z******** w m******* z******* j*** k**** b*** n******** j**** u***** w***** p************ s***** s********** w c******* b******** N* j*** t***** m****** s** c*** n********* z******** z****** s** g* p*********** j*** u****** b*** s******* ...