Woźniak Magdalena

Magdalena Woźniak, kobieta o niepokojącym spojrzeniu, dźwigała na barkach cień przeszłości, sześć miesięcy za murami odcisnęło piętno na jej duszy, zmieniając ją nieodwracalnie, zamykając w sobie. Samotność stała się jej towarzyszką, wspomnienia więzienia nawiedzały ją w snach, uniemożliwiając znalezienie spokoju, ukojenia. Przeszłość, jak ciężki łańcuch, ciągnęła ją w dół, utrudniając powrót do normalnego życia, do dawnej radości. Magdalena pragnęła zapomnieć, zacząć od nowa, jednak cień kary nieustannie jej towarzyszył, przypominając o błędach, o upadku.

M******** W******* k****** o n*********** s********** d******* n* b****** c*** p*********** s**** m******* z* m***** o******** p***** n* j** d***** z********* j* n************** z******** w s***** S******** s**** s** j** t*********** w********** w******** n********* j* w s***** u************** z****...