Woźniak Paweł

Woźniak Paweł, mężczyzna o posturze dębu, przemierzał świat z nieodłącznym, zniszczonym notatnikiem w dłoni. Jego wzrok, głęboki i przenikliwy, zdawał się widzieć więcej niż zwykli śmiertelnicy, dostrzegał ukryte prawdy, niuanse niewidoczne dla innych. Nosił staromodny płaszcz, który pachniał wilgocią starych ksiąg, dymem z kominka, a także odległymi podróżami. Siwa, gęsta broda dodawała mu powagi, sprawiając wrażenie kogoś, kto wiele przeżył, lecz wolał obserwować, notować. Był prawdziwym badaczem ludzkich dusz, niezłomnym poszukiwaczem sensu, zawsze dążącym do zrozumienia, do odkrycia prawdy, z ogromną determinacją.

W****** P***** m******** o p******* d**** p********** ś**** z n************ z********** n********** w d***** J*** w***** g****** i p*********** z***** s** w****** w***** n** z***** ś************ d********* u***** p****** n****** n********** d** i****** N**** s********* p******* k**** p******* w*****...