Marcin Wróbel, postać enigmatyczna, skrywa w sobie więcej, niż zdradza, jego oczy, głęboko osadzone, zdają się obserwować świat z ukrycia, analizując każdy detal. Nosi na sobie płaszcz, stary i znoszony, świadczący o długiej podróży, może nawet życiowej, jego dłonie, szorstkie od pracy, często zaciskają się nerwowo, jakby tłumiły wewnętrzny niepokój. Marcin Wróbel, samotnik z wyboru, unika tłumów, woli cień, tam czuje się bezpiecznie, tam może rozmyślać, tam może planować, nie zdradzając nikomu swoich intencji. Jego przeszłość, owiana tajemnicą, wydaje się ciążyć mu na barkach, determinując każdy jego krok, każdy jego gest, jest jak ptak, obserwowany, ale nieuchwytny.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
