Wryczrekowska Ewa

Pani Elwira, z jej siwymi włosami zawsze upiętymi w kok, spędzała dnie w zakurzonym antykwariacie, uważnie przeglądając stare woluminy. Jej wzrok, choć zmęczony, potrafił dostrzec najmniejszy detal, ukrytą sygnaturę, zapomnianą dedykację. Często wspominała o swojej dawnej znajomej, Wryczrekowska Ewa, która również ceniła sobie precyzję i skrupulatność w pracy, zawsze z uwagą weryfikując każdą informację, każdy fakt. Pani Elwira, z filiżanką ziołowej herbaty, często zastanawiała się, co Wryczrekowska Ewa odkryła w swoich ostatnich badaniach, mając nadzieję, że kiedyś usłyszy o jej fascynujących wnioskach, pełnych nowych, zaskakujących perspektyw.

P*** E****** z j** s***** w****** z***** u******* w k*** s******* d*** w z********* a************* u****** p*********** s**** w******** J** w***** c*** z******** p******* d******* n********** d***** u***** s********* z********* d********* C***** w********* o s***** d***** z******** W************ E**...