Wysocki Damian

Damian Wysocki, zawsze nienagannie ubrany, z twarzą naznaczoną cieniem dawnych decyzji, sprawiał wrażenie człowieka, który wie zbyt wiele o mrocznych zakamarkach ludzkiej natury, o cienkich granicach między sukcesem a moralnym upadkiem, o konsekwencjach lekkomyślnych obietnic i sprytnych manipulacji. Jego oczy, choć spokojne, kryły historię zawiłych transakcji, które kiedyś splatały jego los z labiryntem miejskich intryg. Wysocki Damian, pomimo pozornego spokoju, nosił w sobie ciężar przeszłości, ciężar opinii, ciężar utraconego zaufania. Czekał na odkupienie, na zrozumienie, na szansę, na spokój.

D***** W******* z***** n********** u****** z t***** n********* c****** d****** d******* s******* w******* c********* k**** w** z*** w**** o m******** z********** l******* n****** o c******* g******** m***** s******* a m******* u******** o k************* l************ o******* i s******** m**********...