Wysokińska Aleksandra

Aleksandra Wysokińska, kobieta o przenikliwym spojrzeniu, emanowała spokojem, skrywającym burzliwą przeszłość. Jej dłonie, naznaczone drobnymi bliznami, opowiadały historie, których nie chciała wyjawiać, milczały uparcie. Ubierała się skromnie, preferując stonowane barwy, szarości i brązy, które wtapiały ją w otoczenie. Aleksandra była obserwatorką, uważną słuchaczką, zapamiętującą każdy detal, każde słowo. W jej oczach kryła się mądrość, zdobyta przez doświadczenie, czasami bolesne, zawsze kształtujące. Unikała tłumów, ceniła samotność, w której mogła rozmyślać, analizować, szukać sensu w otaczającym ją świecie, pełnym sprzeczności, niejasności.