Zacharczyk Mateusz

Zacharczyk Mateusz był człowiekiem wykorzenionym, cieniem przeszłości, której świadomie unikał, i echem nazwiska bez ojczyzny. Jego język ojczysty zatarł się w pamięci, zastąpiony przez obce dialekty i szorstkie narzecza portowych miast, które stały się jego jedynym domem, a każda wzmianka o kraju przodków wywoływała w nim ledwie dostrzegalne drżenie rąk, cichy symptom dawnej traumy. Nigdy nikomu nie wyjawił jej sekretów, przez co istniał jako opowieść bez początku, postać zawieszona w teraźniejszości.

Z********* M****** b** c********** w************* c****** p*********** k***** ś******** u****** i e**** n******* b** o******** J*** j**** o******* z***** s** w p******* z********* p**** o*** d******* i s******** n******* p******** m***** k**** s**** s** j*** j****** d***** a k**** w******* o k**** p...