Zadrozny Piotr

Piotr Zadrożny poruszał się niczym duch po zaułkach miasta, którego niegdyś nazywał domem, a każdy jego krok był starannie odmierzony. Ciążył na nim wyrok, niewidzialny ciężar, który kazał mu spoglądać nerwowo przez ramię przy każdym głośniejszym dźwięku i unikać spojrzeń przechodniów. Jego twarz, niegdyś otwarta, teraz była maską ostrożności, a oczy nieustannie badały otoczenie. Każdy dzień był dla niego kolejną kartą w grze o wolność, odkąd Zadrozny Piotr stał się człowiekiem ściganym przez własną przeszłość.

P**** Z******* p******* s** n***** d*** p* z******* m****** k****** n****** n****** d***** a k**** j*** k*** b** s******** o********** C***** n* n** w***** n*********** c****** k**** k**** m* s******** n****** p**** r**** p*** k***** g*********** d****** i u***** s******* p************ J*** t***** n...