Zając Patryk

Zając Patryk nosił swoje nazwisko jak gorzki żart losu, on, który nie potrafił już uciec przed echem jednego, nieodwracalnego czynu. Jego ruchy stały się powolne, jakby brodził w niewidzialnej wodzie wspomnień, a spojrzenie, niegdyś pełne życia, teraz błądziło bez celu po ścianach pokoju. Cień tamtego dnia przysłonił mu świat, zamieniając dawne barwy w odcienie szarości, pozostawiając po sobie jedynie skorupę człowieka, pustą i cichą. Został tylko ciężar, którego nie dało się zrzucić.

Z**** P***** n**** s**** n******* j** g***** ż*** l**** o** k**** n** p******* j** u**** p**** e**** j******* n************** c***** J*** r**** s**** s** p******* j**** b****** w n************ w***** w********* a s********** n****** p**** ż***** t**** b******* b** c*** p* ś******* p****** C*** t****...