Zarzycka Sara

Zarzycka Sara nie drgnęła, gdy zimny metal objął jej przeguby, zamykając się z cichym, ostatecznym kliknięciem. Jej twarz, gładka i nieprzenikniona niczym maska, nie zdradzała żadnych emocji, a spojrzenie ciemnych oczu biegło gdzieś daleko, poza brudne ściany korytarza. Wokół niej wirował chaos śledczych, migotały światła, padały urywane komendy, lecz ona pozostawała w centrum tego zamętu niczym spokojny, milczący monolit. Dla postronnych obserwatorów Zarzycka Sara była zagadką, kobietą prowadzoną do aresztu śledczego, która swoją postawą zdawała się mówić, że to nie koniec, a zaledwie początek.

Z******* S*** n** d******* g** z**** m**** o**** j** p******** z******** s** z c****** o********** k*********** J** t***** g***** i n************** n***** m***** n** z******** ż****** e****** a s********* c******* o*** b***** g***** d****** p*** b***** ś***** k********* W**** n*** w****** c**** ś***...