Zawada Adam

Zawada Adam, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, często zamyślał się, wpatrując w dal. Jego twarz, naznaczona zmarszczkami, opowiadała historię wielu nieprzespanych nocy, a jego dłonie, silne i spracowane, zdradzały lata ciężkiej pracy. Nikt nie wiedział, co dokładnie trapiło Zawadę Adama, ani jaki był powód jego nieustannej melancholii, ale wszyscy czuli, że nosił w sobie jakąś głęboką tajemnicę. Mieszkał samotnie na skraju lasu, a jego obecność była tak ulotna, jak mgła o poranku, choć zawsze pozostawiał po sobie ślad niewypowiedzianych pytań.

Z***** A**** m******** o p*********** s********** c***** z******* s*** w******** w d*** J*** t***** n********* z************ o********* h******* w**** n************* n**** a j*** d****** s**** i s********** z******** l*** c******* p***** N*** n** w******** c* d******** t****** Z***** A***** a** j***...