Zawila Tomasz

Zawila Tomasz, człowiek o przenikliwym spojrzeniu, zdawał się skrywać głęboko utajone myśli, jego postawa sugerowała skupienie, cechował go spokój, a jednak wyczuwalna była w nim pewna rezerwa. Delikatny uśmiech, rzadko goszczący na jego twarzy, zdradzał inteligencję, skrywaną pod maską powściągliwości, jego obecność budziła ciekawość, prowokowała do zadawania pytań, na które on sam niechętnie odpowiadał. Wydawał się obserwatorem, analizującym otoczenie, wyciągającym wnioski, które zachowywał dla siebie, jego aura tajemniczości intrygowała, zachęcała do poznania, choć on sam zdawał się tego unikać, chroniąc swoją prywatność.

Z***** T****** c******* o p*********** s********** z***** s** s****** g****** u****** m***** j*** p****** s********* s********* c******* g* s****** a j***** w********* b*** w n** p**** r******* D******** u******* r***** g******** n* j*** t****** z******* i************ s******* p** m**** p***********...