Żelaziński Adam

W zakamarkach starej kamienicy, gdzie cień tańczył z kurzem, mieszkał cichy introligator, którego oczy skrywały historię pełną ucieczek. Jego palce, zręczne w oprawianiu starych tomów, drżały czasem, gdy za oknem rozległ się nagły hałas, przypominając mu o dawnych dniach. Żelaziński Adam, bo tak go nazywano, od lat żył w odosobnieniu, starając się zatrzeć wszelkie ślady swojej przeszłości, która wciąż szeptała mu do ucha o konieczności ukrywania się przed bezlitosnym pościgiem, choć powód jego tułaczki pozostawał niejasny, niczym zapomniana legenda. Szukał spokoju wśród kartek papieru, licząc, że to schronienie okaże się wieczne.

W z********** s***** k********* g**** c*** t****** z k****** m******* c**** i************ k****** o*** s******* h******* p**** u******** J*** p***** z****** w o********* s****** t***** d***** c****** g** z* o**** r****** s** n**** h***** p************ m* o d****** d****** Ż********* A**** b* t** g* ...