Zembik Martyna

Martyna Zembik, postać o przenikliwym spojrzeniu, zawsze wydawała się skrywać głębokie myśli, jej cicha obecność wypełniała przestrzeń, niczym delikatny powiew wiatru. Nosiła ze sobą stary, wytarty notatnik, pełen szkiców, zapisków, ulotnych pomysłów, co świadczyło o jej twórczej duszy, o artystycznej wrażliwości. Kiedy zaproponowała wspólne zamieszkanie, w jej głosie wybrzmiała nuta nadziei, obietnica stabilności, nowego rozdziału, chęć dzielenia codzienności, tworząc perspektywy na wspólną przyszłość.